رحيم بهمس : لا منا مش مختوم على قفايا علشان تقنعنى انك عاوزة تشتغلى على عربيه كبدة . ( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سك. ينه وقطعت خيارة اصلا .

رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض. رحيم بته. كم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا هنا معنديش مانع. رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد.

رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها مسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا . رحمه: اقعد فين انت اتج. ننت. ؟!!!. رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه.

الأكثر قراءة الان

مهران نوره عبد الرحمنمنذ شهرسليم وليلي ملك إبراهيممنذ شهردعاء احمدمنذ شهر

رحمه بو. جع : سيب شعري ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله. رحيم شدها اكتر من شعرها: جاريه … الجاريه بتاعتى. رحمه خلاص د. معت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد. رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .

. وانتى بقيتى ملكى. رحمه : لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني. رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلع. شبسهوله وبمزاجى …. رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي.

رحيم : حالك هو حالى. رحمه : ليه اكون مرا. تك وانا مش عارفه؟. رحيم : لا رحيم مبيتجوزش ….كل النس. وان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس. رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك. رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو ..

هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو. رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها. رحيم : لا هنا … جنبى معايا. رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه. رحيم بخب. ث : مزز.

.زززاج وانا اللى بيدخل فى مزا. جى مبيخرجش منه . رحمه بعياط متواصل وشهقات : سيب شعري د. ماغي و. جعتني. رحيم مسك وشها وض. ربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى و. جعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه . ( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستف.

زة ). رحيم بقر. ف : تفى اللبان من بو. قك يا وليه . فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم . (رحيم بر. ق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ). رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى ز.

فت من بوقك يابنت المقر. فه على الارض …. الارض دى كلها تتسيق. فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل. رحيم : انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخر. بيتكوا ويخر. بيت اللى يشوف مناظركوا . رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟