رحيم شك فيهم) . رحيم : كنتوا بتتكلموا فى ايه ولما شوفتونى جاى اتخرستوا . : مش حاجة ياباشا واقفين بنتسلى مش اكتر . رحيم : اممممم …بتتسلوا ..طيب يا حيلتها منك له اخبار الايرادات ايه ؟؟. حسن : زى الفل يا باشا وكل حاجة تمام … تأمرنا باى حاجة تانيه .
رحيم : اممم فى واحد اسمه على الرواى …عاوزك تجييبه وحطه فى المخزن القديم . حسن : أمرك يا باشا . رحيم : عاوزك تجهزلى ليله بكرة ولا الف ليله وليله ….بكرة هايبقا فرحى …فرح رحيم الشامى . ( لجمت الكل ووقفوا تنحوا ). رحيم : مالكوا تنحتوا ليه ؟
؟ حسن بصدمه : ها يا باشا ولا حاجة .. بس فرحك على مين لامؤا. خذة . رحيم : مع انها حاجة مش تخصك … بس انا هاريح فضولك … على البت بايعه الكبدة . حسن بتسرع : رحيم مسكه من ر. قبته وتقريبا خن. قه وكان بيطلع فى الروح ).
رحيم بغض*ب : اما تلهفك … حسك عينك اشوفك بتبص ناحيه المقر …هاطلع عينك . حسن بيتكلم بضعف : هامو-ت يا كبير. رحيم زقه فى الارض : الكلام ليكوا كلكوا … اللى هايبص الناحيه دى … هاوا وقدام الحارة كلها ….جهزوا بكرة للفرح واعزموا كل التجار … عاوزاها ليله محصلتش.
واحد من رجاله : امرك يا كبير . رحيم : انت يا حمار ياللى اسمك حسن قوم كدة وجبلى مأذون على بليل هانكتب الكتاب .. وابعت الزفته سماح كوافيرة الحته تمكيجها . حسن بضعف : كح .. كح .. حا … حاض. ر. ( حسن اتحرك وقام جاب سماح الكوافيرة لرحيم ). حسن : اهى سماح يا كبير.
. اروح انا اشوف حوار المأذون رحيم : روووح انت. سماح بتاكل لبان : امرك يا سى رحيم . رحيم بصوت واطى : لا انا لازم امنع دخول اللبان دة الحارة … منا مش هاستحمل قرفهم دة كتير.
سماح بتتصعب : سلامه النظر يا سى رحيم بتبص فى الارض وبتكلم مين .. انا واقفه قدامك اهو . رحيم : معاكى منديل يا بت . سماح :
النقاش
التعليقات والردود (0)
سجّل الدخول للمشاركة في النقاش. تسجيل الدخول
لا توجد تعليقات بعد — كن أول من يشارك رأيه.